من 5 سال تمام كار مستخدمي مدرسه را انجام دادم. غير از خودم بچه ام را هم به كمكم مي آوردم.هم نظافت چي بودم.هم مستخدمي ميكردم وهم نگهباني ميدادم.از صبح زود تا ساعت 7 غروب كار ميكردم.بعد از 5 سال بدون بيمه و درحالي كه بخشي از مطالباتم را ندادند مرا بيرون انداختند وگفتند ديگر تو را نمي خواهيم. اين خانم ستمديده كه تا چند ماه پيش مستخدم مدرسه غير انتفاعي سارا در پاسداران بوده است و الآن به عنوان پرستار خانگي كار مي كند با بيان اين نامردميها افزود: ابتدا ماهي 50 هزارتومان به من ميدادند.بعد كه كارم را ديدند درسال پنجم حقوقم را 120 هزار تومان كردند. اما به يك باره كس ديگري را پيداكردند كه به اجبار حقوق كمتري مي گرفت و مرا اخراج كردند. الآن من كه يك خانم 40 ساله و سرپرست خانواده هستم, دراين فاصله پايم صدمه ديده و بدنم از كار افتاده چكار مي توانستم بكنم غير از اين كه دست به دامن يك شركت پيمانكاري پرستاري شوم. و افزود: هيچ حمايتي از كساني مثل من نمي شود.به ويژه در مدارس غير انتفاعي هم كساني كه مثل من هستند و يا در همين شركتهاي پيمانكاري پرستاري كار ميكنند, هرطوري مي خواهند با ما برخورد ميكنند وكسي نيست كه از ما حمايت كند.